De osteopaat onderzoekt de beweging in de verschillende systemen:

Het pariëtaal systeem. Dit systeem omvat het bewegingsapparaat van het dier. Het bestaat uit alle botten, spieren, pezen, gewrichten en wervels. De wervelkolom speelt hierbij een centrale rol. Het onderzoek begint daarom meestal bij de wervelkolom. De osteopaat onderzoekt de wervelkolom op blokkades. Een blokkade houdt in dat de beweeglijkheid tussen twee wervels verminderd is of soms zelfs niet meer aanwezig is. Tussen twee wervels treden twee zenuwbanen uit. Deze zenuwbanen geven informatie door aan andere structuren zoals bijvoorbeeld spieren, huid en organen. Door een blokkade zien we dat deze zenuwbanen minder goed kunnen functioneren, waardoor de informatie niet adequaat kan worden doorgegeven. De spier, het huidgebied of het orgaan waar de zenuw naartoe loopt, raakt dan in de problemen. Het gevolg is dat de spier hard wordt en niet goed zijn werk kan doen, de huid overgevoelig wordt en de werking van het orgaan vermindert.

Het viscerale systeem. Dit systeem omvat de organen met de bloedvaten, lymfe en zenuwen. Ook organen bewegen, onze nieren bewegen per dag ongeveer 600 meter. Beweging is voor ieder orgaan een voorwaarde voor goed functioneren. Verkleving door operaties, ongevallen, doorbloedingsstoornissen e.d. kunnen allerlei klachten veroorzaken. Deze klachten kunnen zich presenteren ter hoogte van het orgaan maar ook elders. Een orgaan kan minder gaan functioneren door een blokkade in de wervelkolom en andersom kan een niet goed functionerend orgaan (b.v door slechte/verkeerde voeding, een operatie) voor problemen zorgen in het pariëtaal systeem.

Het cranio-sacrale systeem strekt zich uit van de botten van de schedel tot aan de botten van het bekken. Ook de schedel en het bekken hebben hun eigen beweeglijkheid. Deze beweging is een voorwaarde voor het goed functioneren van het centraal zenuwstelsel, immers de schedel en het bekken staan via de wervelkolom met elkaar in verbinding. Verstoring van de beweeglijkheid van de schedel kan allerlei klachten veroorzaken zowel in de schedel als erbuiten, zoals bijvoorbeeld oogproblemen of hormonale storingen. Een verstoring van de beweeglijkheid in het bekkengebied kan via de wervelkolom de beweeglijkheid van de schedel beïnvloeden en andersom.

Een stoornis in één van deze drie systemen zet zich voort in de andere systemen. De ene structuur heeft invloed op de andere structuur. De osteopaat onderzoekt daarom niet alleen in het gebied van het lichaam waar de klacht optreedt, maar juist het gehele lichaam. Veel problemen uiten zich in een bepaalde regio van het lichaam maar vaak zit daar niet de oorzaak van het probleem. Het onderzoeken en behandelen van niet goed functionerende (bewegende) structuren in het lichaam is het specialisme van de osteopaat. Is de oorzaak van de klachten behandeld, dan kan het lichaam zichzelf verder herstellen.

In de praktijk betekent dit dat bijvoorbeeld  een hond die kreupel loopt met één van de voorpoten, een blokkade kan hebben in de borstwervelkolom en dat bijvoorbeeld een paard dat niet wil buigen in de hals een blokkade kan hebben in het gebied van de lendenen.